جنگ چندین ساله ی رژیم حاکم در اسرائیل با فلسطین لبنان ، قدرت گیری جنبش های ملی - اسلامی در لبنان و فلسطین (حزب الله و حماس ) کلاف در هم پیچیده ای است که باید منطقی و آگاهانه بدان نگریست .
حملات چند روز اخیر رژیم اسرائیل به غزه و کشته شدن بیش از ۳۵۰ انسان بی دفاع و پاسخگویی نظامی حماس به این حملات و مورد هدف قرار دادن انسان های بی گناه در اسرائیل تنها و تنها نشان از این دارد که قربانی این جنگ انسان ها و پیروزان آن رژیم حاکم اسرائیل و تقویت جنبش های ملی - اسلامی می باشد .
جنگی که آگاهانه منافع امریکا و اسرائیل در منطقه را تامین می کند ، منافعی که هزینه ی آن کشته شدن انسان ها و تضعیف جنبش های مترقی منطقه ای و قدرت گیری جنبش های اسلامی برای حفظ منافع امپریالیست جهانی و شبه امپریالیست های منطقه ای می باشد .
وجود جنبش های قوی اجتماعی در اسرائیل و تهدید منافع الیگارشی حاکم در این کشور خطری است که منافع صاحبان سرمایه را تهدید کرده و ایجاد و راه اندازی جنگ های منطقه ای و تقویت ارتجاع ملی و مذهبی آخرین حربه ای است که صاحبان سرمایه و قدرت برای حفظ الیگارشی خود دست بدان می آویزند .
در جناح مقابل نیز تنها این حملات است که باعث تقویت جنبش حماس و تئوریسین ها و پشتیبانان منطقه ای آنان می شود کما اینکه زمانی خود نیز بدین اعتراف کرده بودند که جنگ برای ما نعمت است ! آری چه نعمتی از این بزرگتر که منافع دول حاکم تامین گردد و نیروهای مترقی موجود در جامعه به حاشیه رانده شوند تا قدرت صاحبان سرمایه با تبلیغات فرهنگی - رسانه ای آن و تبلیغ اندیشه های قرون وسطایی تقویت گردد!!!
در این شرایط وظیفه ی نیروهای مترقی اجتماعی بسیار خطیرتر و مهم تر می گردد و آن روشن نمودن همه جانبه ی فجایع این جنگ و مطرح ساختن راه سوم برای انسان هایی که هر روز بی گناه به مسلخ می روند می باشد . چرا صحبت از راه سوم کردیم ؟ بدین دلیل که همیشه در شرایط کنونی در منطقه دو راه تبلیغ می گردد: یکی حمله ی نظامی و دیگری دفاع نظامی که هر دو نگرش تنها به گسترش جنگ نظامی و بهره برداری صاحبان قدرت و سرمایه می انجامد . راه ما نه حمله ی نظامی است ، نه دفاع نظامی ، بلکه دفاع از انسان و پیگیری حقوق انسانی و خواستن همه چیز برای همه می باشد واین تنها با شعار « نه به جنگ » که توسط نیروهای مترقی سر داده می شود متحقق می گردد . شعاری که در ایران دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب آن را پرچم داری می کنند و مطرح ساخته اند که تبدیل به شعار طبقه ی کارگر و نیروهای مترقی اجتماعی گشته است . شعاری که در پس آن اندیشه ی «جهان دیگری عاری از جنگ و امکان زندگی بهتر برای تمام انسان های دنیا » قرار دارد و این راه سومی است که ما با قاطعیت از آن سخن می گوییم