مزدوران و خیانت کاران واقعی به جنبش دانشجویی را می شناسیم، آنها را افشا می کنیم و برخورد های پلیسی و اطلاعاتی جلوی این افشا گری ها را نخواهد گرفت، دیگر کمتر دانشجوی فعالی را می توان یافت که خاتمی را یک فریب و دروغ بزرگ به شمار نیاورد و با این حساب تکلیف عده ای «خاتمی چی» مشخص است، حالا که مردم سربلند ایران بدون هیچ شکی خاتمی را فریب و سوپاپ اطمینان می دانند این خاتمی چی ها به جز عده ای مزدور دون پایه و دیکتاتوران کوتوله و شکنجه گران بالقوه چه چیز دیگری می توانند باشند؟

به خاطرم می آید یکی از رفقای آزادیخواه و برابری طلب اصفهان می گفت در دوره ی بازداشتش در بند حفاظت اطلاعات زندان دستگرد از محضر سه بازجوی اصلاح طلب و خاتمی چی دوآتشه بهره مند شده بود و زمانی که در بازجویی های تفتیش عقیده در دفاع از سوسیالیسم و علیه لیبرالیسم آمریکایی جمله ای نوشته بود با واکنش خشن بازجویش در دفاع از لیبرالیسم و خاتمی مواجه شده بود! اینجاست که پرده از روی ماهیت مزورانه و مردم فریب این جریان کنار می رود و دستهای آغشته به خون اصلاح طلبان خاتمی چی یا هاشمی چی آنها را لو می دهد، بی شک آنها نیز به خشم انقلابی توده های در زنجیر محکومند .

در فضای پادگانی دانشگاه اصفهان وضعیت این خاتمی چی ها بسیار فاجعه بار تر از سایر نقاط است و بارها این اسطوره های نفاق و خیانت برای سرکوب آزادیخواهی و برابری طلبی در اصفهان علناً به همکاری با دستگاههای سرکوب و عمله های استبداد پرداخته اند، دانشجویی که با ادعای اصلاح طلبی و ذوب در انوار حضرت خاتمی به همکاری با مزدوران اطلاعات برای شناسایی و بازداشت و شکنجه ی رفقای داب اصفهان پرداخته است نمونه ی بارزی از خیانت کاران جنبش دانشجویی است و براستی صفت خیانت کار برای آنان بسیار کم است چراکه روش به اصطلاح مبارزاتی آنان غیر از مزدوری تمام و کمال چیزی نمی تواند باشد، این وقاحت خاتمی چیان دانشگاه اصفهان به حدی رسیده است که روز روشن و در مقابلدیدگان دانشجویان اصفهان به تحریف واقعیت می پردازند و با دریدگی و بی صفتی شدید، به راحتی دروغ می گویند، چراکه اینان بازمانده های احزاب فرمایشی، ضد مردمی و حکومتی به اصطلاح اصلاح طلب هستند و بدون هیچ زمینه ای از چانه زنی از پایین و برخلاف آنچه حزب به معنای واقعی که از پایین هرم قدرت تشکیل می شود، تشکل هایی حکومتی و فرمایشی هستند که در بازی قدرت حتی عرضه ی کسب قدرت نداشتند و دیکتاتور هایی ضعیف و بی اراده بودند که بر سیاق رهبرشان آقای خاتمی که فقط حرف که نه بلکه «زر» می زد اینان نیز لجن پراکنی می کنند .

یکی از نمونه های واضحی که برای این خیانتکاران جنبش دانشجویی می توان به شمار آورد نشریه ای دانشجویی به نام «چپ دست» یا گلپسر سابق در دانشگاه اصفهان است که جریانی مشخصا اصلاح طلب و حتی به نوعی بخشی از شاخه ی دانشجویی حزب مشارکت در اصفهان به شمار می آید، این نشریه در یکی از شماره های اخیر خود به مسئله ی شورای صنفی دانشگاه اصفهان پرداخته است و با دریدگی تمام به دروغ پردازی و تحریف واقعیت در این زمینه پرداخته است اما حتی جملات خود متن به افشای دروغ پردازی کثیف نویسنده ی آن می پردازد ، به عنوان مثال در ابتدای متن می گوید: « شورای صنفی ... سال ۸۶ طی اعتراضات دانشجویی، تجمعات و اعتصاب غذا اعلام بازگشایی کرد» و در جایی دیگر می نویسد: «به بهانه ی وجود یک شبه مارکسیست نباید دیگران مجازات شوند بقیه که به جز دو سه عنصر کمونیست، شیطان پرست و آنارشیست و فاسد میان خود (آقای داودی، آقای ح، خانم ع، خانم چ، خانم ب.غ ، آقای محمدعلی.ج ، خوابگاه شهید مهاجر و ...) همگی در سیستم و با کنترل دانشگاه ، فعالیت های خود را ادامه می دهند» درحالی که در دانشگاه اصفهان همه می دانند که بازگشایی شورای صنفی خدمت بزرگ شخص علیرضا داودی بود که با سازماندهی همان چندین تجمع اعتراضی در دانشگاه و اعتصاب غذای ۸ روزه به همراه همین عناصری که نویسنده شیطان پرست فاسد می خواندشان به دست آمد، شورایی صنفی که هزینه ی بازگشایی آن را همان علیرضا داودی و رفقایی که نام برده شد با مبارزات خستگی ناپذیر و رادیکال خود پرداختند و همین دستاورد باعث شده تا این عزیزان در همین لحظه زندان و شکنجه قرون وسطایی را تجربه کنند، اکنون علیرضا داودی، بهمن خدادادی، ارسلان صادقی و حسین سرشومی در بند حفاظت اطلاعات زندان دستگرد اصفهان تاوان همین دستاوردها را پس می دهند و این کمال بی اخلاقی سیاسی و خیانت به هویت انسانی است که در شرایط موجود حتی از بردن اسامی فعالین دانشجویی پرهیز نمی کنند و قلم بدستی مزدور اینچنین لجن پراکنی می کند و فساد درون خود را در نشریات خیانت کار اصلاح طلب استفراغ می کند..

بی شک مزدورانی برای حفظ وضع موجود بیش نیستند چرا که با تمام وجود ویژگی های ژنتیکی پدرانشان یعنی شکنجه گران نظام ارتجاعی به وضوح در قلمشان آشکار است و همانگونه که پدران غیر رسمیشان به اسم عدالت، بی عدالتی می کنند و به اسم مبارزه با ظلم، ظلم می کنند و به اسم مبارزه با فقر و اختلاف طبقاتی، از سرمایه داری دفاع می کنند، اینها نیز به اسم دفاع از شورای صنفی، علیه احیا کننده ی بلاشک آن یعنی شخص علیرضا داودی می نویسند. قطعا مبارزات پرشور رفقای اصفهان و دستاوردهای بزرگ آن در اذهان دانشجویان آگاه اصفهان باقی مانده و ابدی خواهد شد، رفقایی که نویسنده ی  ناشناسِ آشنای متن در کمال حماقت آنها را دو سه نفر به شمار آورده ولی خودش توانسته هفت هشت نفر را حتی اسم بیاورد، به راستی اگر مصداقی برای صفت «نفاق» وجود داشته باشد در وجود انگلی اینان تجلی خواهد کرد.

من خودم شخصاً پس از توزیع این نشریه معروف اصلاح طلب و بلندگوی خاتمی چیان دانشگاه اصفهان با واکنش های آشکار دانشجویان دانشگاه مواجه شدم و حتی نیروهای اندک بسیج نیز نسبت به دروغ پردازی نویسنده ی این مطلب اظهار تعجب می کردند چراکه در فریب از آنها هم جلو افتاده بودند، ترس محتوم از آزادیخواهی و برابری طلبی و آگاهی ناگذیر دانشجویان موجب شده خاتمی چیان دست در دست بسیج و جامعه ی اسلامی علیه چپ به مقابله ی مشترک و هماهنگ بپردازند تا آنجا که خاتمی چیان گوی سبقت را از بسیج هم می ربایند چرا که حمایت همه جانبه ای که دانشجویان دانشگاه اصفهان در سال گذشته از آزادیخواهی و برابری طلبی به عمل آوردند، مواضع چپ و راست مزدور وابسته به نهاد سرکوب را بی اعتبار کرده است، دانشجویان دیگر بیدار شده اند و حمایت آنان از قهرمانان واقعیِ خود آنچنان آشکار و قاطع بوده است که موجب شده نویسنده ی این نشریه تعادل عصبی خود را از دست دهد و از صفاتی که بیشتر از همه به خودشان تعلق دارد استفاده کند و ترس خود را از این حمایت همه جانبه آشکار سازند : «دانشجو با تمام آزادیخواهی و روحیه انتقادی اش از یک کمونیست یا شیطان پرست و ضد انقلاب ملعون حمایت نخواهد کرد ، هرچند بقیه هم باید مرز خود را با عناصر معلوم الحالی چون علیرضاداودی و ... مشخص کنند» ، به راستی دانشجویان آزادیخواه و برابری طلب نه یک ساعت که یک بمب ساعتی ساخته اند که با انفجار آن و آگاهی توده ها جایی برای مزدوران چپ و راست نهادهای سرکوبگر وجود نخواهد داشت .

متن کامل دروغ پردازی خاتمی چیان در نشریه دانشجویی چپ دست دانشگاه اصفهان (گلپسر سابق)، شماره ی نهم، صفحه ی ۱۷ :

برنده ی واقعی انتخابات شورای صنفی که بود

سال گذشته انتخابات شورای صنفی در خوابگاه بر گزار شد، این شورا که نهادی قانونی برای بیات خواسته های صنفی دانشجویان محسوب می شود از سال ۸۴ و به ید دکتر شمسی پور و با این توجیه که شورای صنفی سیاسی شده است منحل شده و سال ۸۶ طی اعتراضات دانشجویی طی اعتراضات دانشجویی و تجمعات و نهایتاً اعتصاب غذایی که صدایش گوش صدای امریکا را هم کر کرد اعلام بازگشایی کرد.

پس از پای صندوق نیامدن عده ای (تحریم) و بداخلاقی های انتخاباتی عده ای دیگر در نهایت هر ۶ عضو خوابگاه خواهران و تیمی از اعضای خوابگاه برادران را خواهران و برادران وابسته به تشکل ها و نهادهای اصطلاحاً مذهبی تصاحب کردند در حالی کهبر اساس اخبار موصولی انتخابات خوابگاه خواهران به حدنصاب لازم هم نمی رسید ، به هرحال نتیجه ی چنددستگی و بی تفاوتی همین می شود، این نتایج عجیب گوارای وجود تحریم کنندگان کوته فکر و چپول و آنارشیست و برخی مسئولین باد.

بازنده ی واقعی این انتخابات و انتخابات های مشابه آن که با دخالت مستقیم و غیر مستقیم مسئولان دانشگاه و وزارت علوم همراهند، خود مسئولینند .  نیروهای منتقد اگر از ساختار قدرت و خدمت حذف شوند فعالیتشان از کنترل درآمده و زیرزمینی و خطرناک می شود، روزنامه ها تحت فشار جای خود را به شبنامه می دهند.

به هر حال به بهانه ی وجود یک شبه مارکسیست نباید دیگران مجازات شوند بقیه که به جز دو سه عنصر کمونیست، شیطان پرست و آنارشیست و فاسد میان خود (آقای داودی، آقای ح، خانم ع، خانم چ، خانم ب.غ ، آقای محمدعلی.ج ، خوابگاه شهید مهاجر و ...) همگی در سیستم و با کنترل دانشگاه ، فعالیت های خود را ادامه می دهند و به خوبی می دانند که سوء مدیریت یک مسئول و رئیس ربطی به ناکارآمدی نظام ندارد و دانشجو با تمام آزادیخواهی و روحیه انتقادی اش از یک کمونیست یا شیطان پرست و ضد انقلاب ملعون حمایت نخواهد کرد ، هرچند بقیه هم باید مرز خود را با عناصر معلوم الحالی چون علیرضاداودی و ... مشخص کنند که خوشبختانه اغلب فعالان سیاسی این کار را کردند !